{"id":93,"date":"2023-02-01T17:18:13","date_gmt":"2023-02-01T16:18:13","guid":{"rendered":"https:\/\/sapiomood.com\/?p=93"},"modified":"2023-10-17T14:30:17","modified_gmt":"2023-10-17T12:30:17","slug":"hsgd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/2023\/02\/01\/hsgd\/","title":{"rendered":"Po prostu sweter z sier\u015bci psa."},"content":{"rendered":"\n<p><strong>Dzi\u015b jest ten szcz\u0119\u015bliwy jesienny dzie\u0144, w kt\u00f3rym przedstawi\u0119 Ci opowie\u015b\u0107 o powa\u017cnej tre\u015bci, ale w nieco infantylnej oprawie. Mam nadziej\u0119, \u017ce polubisz ten intryguj\u0105cy kontrast, a on pobudzi Ci\u0119 do refleksji. Og\u00f3lnie m\u00f3wi\u0105c, przed Tob\u0105 anegdotka, kt\u00f3ra dotyczy efektu kreatywno\u015bci ludzkiego umys\u0142u, oraz trudu zwalczania stereotyp\u00f3w. A wszystko oczywi\u015bcie b\u0119dzie kr\u0105\u017cy\u0142o wok\u00f3\u0142 tematu swetra. A to niespodzianka, co nie? Jak wida\u0107, tytu\u0142 wpisu nie wprowadzi\u0142 Ci\u0119 w b\u0142\u0105d. Mo\u017ce dodatkowo zaintryguje Ci\u0119 to, \u017ce baza mojej opowie\u015bci w pewnym stopniu oparta jest na faktach? Jednak ju\u017c par\u0119 lat min\u0119\u0142o, odk\u0105d nosz\u0119 w pami\u0119ci wspomnienie tej ciekawostki wi\u0119c musisz si\u0119 liczy\u0107 z tym, \u017ce m\u00f3j m\u00f3zg prawdopodobnie nieco j\u0105 podrasowa\u0142. Inaczej m\u00f3wi\u0105c, ukisi\u0142. Jaki z tego wniosek? Jak przysta\u0142o na kiszonki b\u0119dzie smr\u00f3d i radosna dawka witaminek? Zobaczymy. P\u00f3ki co, po prostu wgry\u017a si\u0119 w ca\u0142\u0105 histori\u0119 i baw si\u0119 dobrze. Oto przed Tob\u0105 m\u00f3j drogi cz\u0142owieku opowiastka na sterydach, kt\u00f3ra by\u0107 mo\u017ce zach\u0119ci Ci\u0119 do kreatywnego rozmy\u015blania na temat codzienno\u015bci. Takiego niezobowi\u0105zuj\u0105cego, na przyk\u0142ad o tym, z czego wykonany zosta\u0142 Tw\u00f3j sweter. We\u017a kilka mocnych wdech\u00f3w i ch\u0142o\u0144 wszystkie witaminki, kt\u00f3re odkryjesz w trakcie czytania. Rozsi\u0105d\u017a si\u0119 wygodnie. Ju\u017c m\u00f3wi\u0119, o co chodzi.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Dawno, dawno temu na pocz\u0105tku XXI w. w \u00f3wcze\u015bnie poczytnym magazynie popularnonaukowym, natkn\u0119\u0142am si\u0119 na artyku\u0142 dokumentalny, w kt\u00f3rym zosta\u0142a opisana historia \u017cycia pewnej kobiety. Mieszkanki jakiej\u015b podg\u00f3rskiej miejscowo\u015bci, kt\u00f3ra mia\u0142a hodowl\u0119 ps\u00f3w pasterskich. Cudnie mo\u017cna by rzec. Szcz\u0119\u015bciara z niej! Czyste g\u00f3rskie powietrze, \u201eeko\u201d \u017cycie w\u015br\u00f3d natury i praca b\u0119d\u0105ca jednocze\u015bnie hobby. Wiem, \u017ce nie dla ka\u017cdego jest to spe\u0142nieniem marze\u0144. Brak cywilizacji za oknem, no i ta wiecznie ci\u0105gn\u0105ca si\u0119 \u015blina z psiego pyska to rzecz dla wi\u0119kszo\u015bci ludzi wr\u0119cz wykluczaj\u0105ca mo\u017cliwo\u015b\u0107 uznania takiego \u017cycia za mi\u0142e. \u017beby by\u0142o jasne, nie dyskryminuj\u0119 fizjologii ps\u00f3w pasterskich! Absolutnie! Zach\u0119cam do poczytania sobie o tych rasach. S\u0105 pi\u0119kne, przyjazne i bardzo m\u0105dre, ale pami\u0119tam, \u017ce gdy by\u0142am dzieckiem jednorazowe pog\u0142askanie psa rasy Berne\u0144czyk, by\u0142o jednoznaczne z powstawaniem abstrakcyjnych malowide\u0142 na moim ubraniu \u2013 innymi s\u0142owy serii dzie\u0142 sztuki nowoczesnej pod tytu\u0142em \u201ew obj\u0119ciach niepokoj\u0105co lepkiego b\u0142ota\u201d. To wspomnienie jest wci\u0105\u017c \u017cywe. Brrr, ale do rzeczy. Odsuwaj\u0105c od siebie subiektywne odczucia, uznajmy po prostu, \u017ce owa Pani by\u0142a farciar\u0105. Ba ona by\u0142a szcz\u0119\u015bciar\u0105 jakich ma\u0142o, b\u0119d\u0105c zadowolona ze swojego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n<p>No dobra, wszystko fajnie, ale po co w\u0142a\u015bciwie o niej m\u00f3wi\u0119? Czym tu si\u0119 fascynowa\u0107? Oj, jest czym! Mianowicie, wyobra\u017a sobie, \u017ce owa kobieta sta\u0142a si\u0119 przedsi\u0119biorc\u0105 zero-waste w swoim zawodzie! Szalone, co nie? Zanim by\u0142o to modne. Ju\u017c sama idea zero-waste, jak dla mnie jest na tyle cudowna, by zrobi\u0107 o niej odr\u0119bny wpis, ale to w swoim czasie. Teraz czas bym wyjawi\u0142a ju\u017c wszystko, co pami\u0119tam, czyli \u201eca\u0142\u0105\u201d, acz dziuraw\u0105 historyjk\u0119 w obszyciu z krasnej koronki mojej wyobra\u017ani.<\/p>\n\n\n\n\n\n<p>Pewna Pani, kt\u00f3rej prawdziwego imienia nie pami\u0119tam, co pewnie nikogo nie zdziwi, kiedy\u015b podczas wyczesywania sier\u015bci z plec\u00f3w swojej masywnej, za\u015blinionej, szcz\u0119\u015bliwej psinki wpad\u0142a na pomys\u0142, by k\u0142aki zebra\u0107 i wykorzysta\u0107. My\u015bl\u0119, \u017ce ta g\u0142\u00f3wna bohaterka mojej opowie\u015bci zas\u0142uguje, by zwraca\u0107 si\u0119 o niej przynajmniej zmy\u015blonym imieniem, wi\u0119c nazwijmy j\u0105 Ursula. Wracaj\u0105c do rozpocz\u0119tego w\u0105tku, Pani Ula, rekin przedsi\u0119biorczo\u015bci, potraktowa\u0142a k\u0142\u0119bki futra na powa\u017cnie, przekszta\u0142caj\u0105c ich postrzeganie z odpadu na surowiec. Cudowne, co nie?! Trzeba przyzna\u0107, \u017ce jest to do\u015b\u0107 nietypowe, by upcyklingowa\u0107 urobek z wyczesanego psa. Z pewno\u015bci\u0105 wzbudzi\u0142a tym niema\u0142\u0105 kontrowersj\u0119, w naszym \u015bwiecie \u201epoprawnych\u201d schemat\u00f3w i dziedzicznych stereotyp\u00f3w. Sk\u0105d w og\u00f3le wzi\u0119\u0142a si\u0119 jej \u015bmia\u0142o\u015b\u0107 do substytuowania we\u0142ny? Ilu osobom w swojej wiosce mog\u0142a si\u0119 tym narazi\u0107? Ile os\u00f3b mog\u0142a tym wr\u0119cz obrazi\u0107? Tyle sprzeczno\u015bci&#8230; Ewidentnie musia\u0142 zaistnie\u0107 jaki\u015b istotny bodziec, kt\u00f3ry o\u015bmieli\u0142 j\u0105 do realizacji tego nowatorskiego pomys\u0142u. Czy by\u0142 nim strach zwi\u0105zany z do\u015bwiadczeniem biedy? Do\u015b\u0107 prawdopodobne, bo cz\u0142owiek w kryzysie jest stworzeniem niezwykle kreatywnym. Mam jednak nadziej\u0119, \u017ce Pani Uli to nie dotkn\u0119\u0142o i prawdziwy pow\u00f3d nie by\u0142 dla niej przykry. Niestety nic wi\u0119cej nie pami\u0119tam z oryginalnego artyku\u0142u na jej temat wi\u0119c rusz\u0119 swoj\u0105 wyobra\u017ani\u0105 w kierunku tych bardziej optymistycznych wersji wydarze\u0144. Kto mi zabroni?! Hulaj fantazyjko, hulaj zatem! Wi\u0119c tak sobie my\u015bla\u0142am o tym chwil\u0119. Co JA bym czu\u0142a, gdybym latami patrzy\u0142a sobie na puchate k\u0142\u0119by sier\u015bci, kt\u00f3re spod szczotki wyrywa porywisty wietrzyk i roznosi po ca\u0142ej hali? Co czu\u0142a Pani Ursula? Czy dokucza\u0142 jej ten widok? Mo\u017cna pomy\u015ble\u0107, \u017ce wygl\u0105da\u0142 on do\u015b\u0107 malowniczo i intryguj\u0105co. R\u00f3wnie prawdopodobne jest to, \u017ce m\u00f3g\u0142 by\u0107 denerwuj\u0105cy dla Uli, kt\u00f3ra blu\u017ani\u0142a pod nosem, za ka\u017cdym razem, gdy wiatr dmuchn\u0105\u0142 w jej stron\u0119. Faktycznie mog\u0142o j\u0105 nie\u017ale dra\u017cni\u0107 to \u201epseudo babie lato\u201d z psich k\u0142ak\u00f3w wok\u00f3\u0142 domu, kt\u00f3re stale unosi\u0142o si\u0119 w powietrzu i wpada\u0142o do oczu, do zupy i co gorsza&#8230; przykleja\u0142o si\u0119 do spoconego czo\u0142a podczas pielenia ogr\u00f3dka. O losie. Jak mo\u017cna \u017cy\u0107 i pracowa\u0107 w takich warunkach? Ta my\u015bl zdecydowanie motywuje do skwapliwego sprz\u0105tania wyczesanego futra z trawnika, zanim wiatr porwie to wszystko i zabierze gdzie\u015b tam hen, a co gorsza potem przyniesie z powrotem. Podobny zapa\u0142 do sprz\u0105tania m\u00f3g\u0142 by\u0107 r\u00f3wnie\u017c wywo\u0142any przez prawdopodobny konflikt z s\u0105siadami, kt\u00f3rzy uprzejmie donosili na ni\u0105 lokalnym w\u0142adzom, obarczaj\u0105c oskar\u017ceniami o za\u015bmiecaniu ca\u0142ej okolicy. Patrz\u0105c ca\u0142kowicie obiektywnie zdecydowanie i ta opcja jest ca\u0142kiem mo\u017cliwa, ale to nie wszystko. Jest jeszcze trzecia opcja, szczerze m\u00f3wi\u0105c moja faworytka. Jestem fank\u0105 mo\u017cliwo\u015bci, \u017ce pomys\u0142 na materializowanie psiej sier\u015bci w swetry wynikn\u0105\u0142 ze \u015bwiadomego kumulowania surowca. Tak czy inaczej, nie dociekaj\u0105c rzeczywistego powodu, Pani Ula nagromadzi\u0142a sporo psiego futra, z kt\u00f3rym chcia\u0142a wreszcie co\u015b zrobi\u0107. Wtedy w\u0142a\u015bnie wpad\u0142a na pomys\u0142 przerabiania go na tkaniny! I si\u0119 zacz\u0119\u0142o! Tak zwyczajnie? Po prostu uszy\u0142a sobie swetry? Mo\u017ce i tak, ale w mojej wersji wydarze\u0144 zadzia\u0142o si\u0119 co\u015b wi\u0119cej. Wychodz\u0119 z za\u0142o\u017cenia, \u017ce \u017cycie jest ciekawe, a ubarwiaj\u0105 je szczeg\u00f3\u0142y. Wi\u0119c dlaczego mia\u0142abym uskromni\u0107 t\u0119 opowie\u015b\u0107? Przecie\u017c to nie mia\u0142oby sensu. A co wi\u0119cej, dlaczego mia\u0142abym odm\u00f3wi\u0107 sobie pokusy opowiedzenia tego w musicalowym stylu? Absolutnie nie widz\u0119 nic przeciwko, zatem wed\u0142ug mnie wygl\u0105da\u0142o to tak:<\/p>\n\n\n\n\n\n<pre class=\"wp-block-verse has-vivid-purple-color has-text-color\">Pewnego s\u0142onecznego popo\u0142udnia, gdy nasza g\u0142\u00f3wna bohaterka wychodzi\u0142a ze spo\u017cywczaka, ob\u0142adowana zakupami, podszed\u0142 do niej znajomy, aby zwr\u00f3ci\u0107 po\u017cyczone wcze\u015bniej pieni\u0105dze. Niefortunna by\u0142a to okoliczno\u015b\u0107, poniewa\u017c banknoty, kt\u00f3re jej wr\u0119czy\u0142 wypad\u0142y jej z r\u0119ki, podobnie jak wszystkie warzywa z naderwanej papierowej torby. Towarzyszy\u0142y temu przer\u00f3\u017cne d\u017awi\u0119ki, kt\u00f3re wskazywa\u0142y na zawrotne tempo ca\u0142ej akcji. Jakby tego by\u0142o ma\u0142o, w\u0142a\u015bnie w tym samym momencie pod jej nogami przebieg\u0142 przera\u017aliwie miaucz\u0105cy kot, kt\u00f3ry ucieka\u0142 przed rozszczekanym goni\u0105cym go psem. A za psem bieg\u0142 jego w\u0142a\u015bciciel, kt\u00f3ry potwornie przeklina\u0142, potykaj\u0105c si\u0119 co chwil\u0119 o w\u0142asne nogi. Ula wnet ca\u0142kowicie straci\u0142a r\u00f3wnowag\u0119 i przest\u0119puj\u0105c z nogi na nog\u0119, chc\u0105c uratowa\u0107 butelk\u0119 z mlekiem przed rozbiciem, upu\u015bci\u0142a j\u0105 tu\u017c przed psim w\u0142a\u015bcicielem. Rozleg\u0142 si\u0119 d\u017awi\u0119k rozbitego szk\u0142a, kt\u00f3ry zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 wszystkich wok\u00f3\u0142. Ca\u0142y \u015bwiat jakby stan\u0105\u0142 w miejscu, zastygaj\u0105c niczym budyniowy krem, kt\u00f3ry za godzin\u0119 ch\u0142odzi\u0142by si\u0119 w kuchni Uli. Cisz\u0119 jak makiem zasia\u0142, przerwa\u0142 kot, kt\u00f3ry miaukn\u0105\u0142 z \u017calem, widz\u0105c, co si\u0119 sta\u0142o. Wszystkie oczy pobliskich gapi\u00f3w zwr\u00f3cone by\u0142y w kierunku Ursuli, a ona z bezradno\u015bci teatralnie upad\u0142a na kolana po\u015brodku swoich zakup\u00f3w, kt\u00f3re rozproszy\u0142y si\u0119 po ziemi w mlecznej ka\u0142u\u017cy. Otumaniona dynamik\u0105 tej ca\u0142ej katastrofy, ze zrezygnowaniem spojrza\u0142a w niebo, \u015bpiewaj\u0105c rzewn\u0105 piosenk\u0119 o w\u0142asnym smutnym \u017cyciu. Podczas gdy ona zaj\u0119ta by\u0142a \u015bpiewaniem, jej kolega uczynnie zbiera\u0142 pieni\u0105dze i brukselk\u0119 spod sklepu, a pozostali ludzie, kt\u00f3rzy byli \u015bwiadkami ca\u0142ego zdarzenia, w swoim tempie wyrwali si\u0119 z zamy\u015blenia i powr\u00f3cili do swoich gwarnych czynno\u015bci. Nie by\u0142 to jednak koniec k\u0142opotliwej sytuacji dla naszej bohaterki. Gdy Ula wznios\u0142a oczy ku niebu, wnet zala\u0142a si\u0119 \u0142zami na widok chmurki ze znajomej sier\u015bci, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie unosi\u0142a si\u0119 nad jej g\u0142ow\u0105. Dopad\u0142a j\u0105 frustracja i bezradno\u015b\u0107 jednocze\u015bnie wi\u0119c zanios\u0142a si\u0119 p\u0142aczem bez opami\u0119tania. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie na miejscu znalaz\u0142o si\u0119 kilku samozwa\u0144czych pocieszycieli, kt\u00f3rzy zapragn\u0119li ukoi\u0107 jej b\u00f3l istnienia. Kot pr\u00f3bowa\u0142 uspokoi\u0107 j\u0105 mruczeniem, pies uskutecznia\u0142 dogoterapi\u0119, b\u0119d\u0105c stale w zasi\u0119gu jej r\u0119ki, a jego w\u0142a\u015bciciel poklepywa\u0142 Ul\u0119 po ramieniu, prawi\u0105c do niej pociesznie. Kobieta powoli dochodz\u0105c do \u0142adu w akompaniamencie tej tr\u00f3jki, uzmys\u0142owi\u0142a sobie, \u017ce nie tylko dzi\u015b pieni\u0105dze wylecia\u0142y jej z r\u0119ki, bo, co gorsza wylatuj\u0105 jej codziennie! Wreszcie zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce gdy ma si\u0119 co\u015b w nadmiarze, trzeba nauczy\u0107 si\u0119 to sprzedawa\u0107! Ta my\u015bl wyostrzy\u0142a jej wzrok. Wytar\u0142a mokr\u0105 twarz r\u0119kawem i podzi\u0119kowa\u0142a swoim kompanom za opiek\u0119 wielkim i radosnym u\u015bmiechem. Na ten widok pies zn\u00f3w zacz\u0105\u0142 goni\u0107 kota, a do po\u015bcigu wnet do\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 i jego w\u0142a\u015bciciel, kt\u00f3ry na po\u017cegnanie uk\u0142oni\u0142 si\u0119 Uli, lekko przy tym uchylaj\u0105c kapelusz. Zosta\u0142a sama, a jej piosenka wraz z polepszeniem humoru zmieni\u0142a nastr\u00f3j na energicznie radosny. Niesamowite, \u017ce czasem musz\u0105 wydarzy\u0107 si\u0119 dziwne rzeczy, aby cz\u0142owiek u\u015bwiadomi\u0142 sobie co\u015b oczywistego. Ula nadzwyczajnie o\u017cywiona t\u0105 my\u015bl\u0105, nie zwa\u017caj\u0105c na zl\u0119knion\u0105 min\u0119 swojego kolegi, zacz\u0119\u0142a z impetem kopa\u0107 warzywa, kt\u00f3re zalega\u0142y wci\u0105\u017c niepodniesione na piaszczystej drodze. Py\u0142 unosi\u0142 si\u0119 wsz\u0119dzie! Ursula dziarsko maszerowa\u0142a w t\u0119 i z powrotem wy\u0142aniaj\u0105c si\u0119 z po\u0142yskuj\u0105cych w s\u0142o\u0144cu tuman\u00f3w kurzu. Ta\u0144czy\u0142a sobie swobodnie, uskrzydlona my\u015bl\u0105 o czuwaj\u0105cym nad ni\u0105 oku opatrzno\u015bci. Jednak wkr\u00f3tce nast\u0105pi\u0142 nag\u0142y zwrot akcji! Wbrew zasadom fizyki, ca\u0142y kurz naraz magicznie opad\u0142, a Ula sta\u0142a jak wryta po\u015brodku drogi, patrz\u0105c w kierunku w\u0142asnego domu. Wtedy zanuci\u0142a spokojnie o tym, \u017ce ma nadziej\u0119, \u017ce jej los si\u0119 zmieni na lepsze i \u017ce rozwi\u0105zanie jej problem\u00f3w jest tu\u017c przed ni\u0105. Na koniec u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 i skromnie spu\u015bci\u0142a wzrok. Szybko pozbiera\u0142a warzywa, po czym podesz\u0142a do swojego kolegi, kt\u00f3ry nadal przestraszony ca\u0142\u0105 sytuacj\u0105 siedzia\u0142 pod drzwiami sklepu. Widz\u0105c to, po\u015bpiesznie poda\u0142 jej pieni\u0105dze i cz\u0119\u015b\u0107 zakup\u00f3w, kt\u00f3re uda\u0142o mu si\u0119 wcze\u015bniej zebra\u0107 z ziemi. Ursula, po\u017cegna\u0142a si\u0119 z nim jak gdyby nigdy nic i weso\u0142o nuc\u0105c sobie pod nosem, ruszy\u0142a spod sklepu w kierunku swojego domu. Zmotywowana ch\u0119ci\u0105 szybkiego wzbogacenia si\u0119, przez ca\u0142\u0105 drog\u0119 powrotn\u0105 \u017cywo obserwowa\u0142a k\u0142\u0119bki psiego futra, mieni\u0105ce si\u0119 kolorami z\u0142ota. Ju\u017c wtedy intensywnie wymy\u015bla\u0142a spos\u00f3b na spieni\u0119\u017cenie tych z\u0142otych nici, ale na pomys\u0142 natkn\u0119\u0142a si\u0119, gdy po po\u0142udniu znalaz\u0142a si\u0119 w psiej zagrodzie.<\/pre>\n\n\n\n<p>No. Mam nadziej\u0119, \u017ce podoba\u0142a Ci si\u0119 ta pseudo musicalowa wstawka, ale czas na kontynuowanie mojej fikcyjnej opowie\u015bci w formie troch\u0119 uspokojonej. My\u015bl\u0119, \u017ce warto teraz nieco wyobrazi\u0107 sobie, co Pani Ula mia\u0142a w g\u0142owie, gdy wpad\u0142a na ten genialny, jedyny w swoim rodzaju pomys\u0142. Pochyl\u0119 si\u0119 nad tym w najbli\u017cszym akapicie, po czym b\u0119d\u0119 opowiada\u0107 dalej, co na bie\u017c\u0105co dzia\u0142o si\u0119 u naszej Ulci.<\/p>\n\n\n\n\n\n<p>Pani Ursula przez d\u0142ugie lata podczas zbierania chrustu w lesie naogl\u0105da\u0142a si\u0119 ptasich gniazd misternie utkanych z futra jej ps\u00f3w. Jak zwierz\u0119ta doceniaj\u0105 ten naturalny surowiec to dlaczego ona mia\u0142aby go jako\u015b nie spo\u017cytkowa\u0107? Ol\u015bni\u0142o j\u0105 wtedy, \u017ce z tego psiego puchu mo\u017cna utka\u0107 swetry, skarpety i koce. I w tym w\u0142a\u015bnie momencie wszystko sta\u0142o si\u0119 jasne i logiczne. Taki biznes to pi\u0119kna sprawa, gdy jest si\u0119 w\u0142a\u015bcicielem ca\u0142ego stada psich przyjaci\u00f3\u0142. Co wi\u0119cej, na zdrowym i dobrze od\u017cywianym psie ro\u015bnie zdrowy, mocny w\u0142os, kt\u00f3ry przecie\u017c podobnie do owczego mo\u017ce s\u0142u\u017cy\u0107 do wykonywania pi\u0119knych, mi\u0142ych w dotyku, i ciep\u0142ych ubra\u0144. Ludzie lubi\u0105 g\u0142aska\u0107 psy, dlaczego mieliby nie czerpa\u0107 przyjemno\u015bci z g\u0142askania ubra\u0144 z sier\u015bci psa? Nie oceniajmy, a stwarzajmy im mo\u017cliwo\u015bci! Ot, co!<\/p>\n\n\n\n<p>Ula by\u0142a tak przej\u0119ta nat\u0142okiem my\u015bli, \u017ce swoim nienaturalnym zachowaniem zaniepokoi\u0142a psa, kt\u00f3rego w\u0142a\u015bnie czesa\u0142a. Pieszczotliwie m\u00f3wi\u0105c, \u201ebydlaczek\u201d maj\u0105cy tyle si\u0142y w sobie, \u017ce z \u0142atwo\u015bci\u0105 wyrwa\u0142by z korzeniami ma\u0142e drzewko, zacz\u0105\u0142 sapa\u0107, przeci\u0105ga\u0107 si\u0119 i wierci\u0107 niecierpliwie a\u017c w ko\u0144cu, uznaj\u0105c bezczynno\u015b\u0107 dziwnie wygl\u0105daj\u0105cej pani za koniec czesania, zacz\u0105\u0142 energicznie wytrzepywa\u0107 si\u0119, posy\u0142aj\u0105c tym samym ca\u0142e strugi \u015bliny wprost na zamy\u015blon\u0105 w\u0142a\u015bcicielk\u0119. Pani Ursula b\u0142yskawicznie z podnieconej projektantki mody przemieni\u0142a si\u0119 w halloweenowego przebiera\u0144ca, bo ma\u017a psiego pochodzenia chlusn\u0119\u0142a jej na ramiona, dekolt i twarz. Po\u015bpiesznie wycieraj\u0105c si\u0119 z wydzieliny o obrzydliwie glutowatej konsystencji, jednocze\u015bnie patrz\u0105c na szcz\u0119\u015bliwego psa, kt\u00f3ry zm\u0119czony grzecznym staniem w miejscu zacz\u0105\u0142 tarza\u0107 si\u0119 po trawniku, westchn\u0119\u0142a dramatycznie. Spad\u0142o to na ni\u0105 wszystko jak grom z jasnego nieba, wi\u0119c rado\u015b\u0107 szybko przerodzi\u0142a si\u0119 w dziwny smutek. W g\u0142owie Uli znanym faktem sta\u0142o si\u0119, \u017ce od lat marnowa\u0142a bardzo dobry naturalny surowiec tkacki. Zapragn\u0105wszy natychmiastowego wcielenia w \u017cycie swojego nowatorskiego projektu sprzedawania swetr\u00f3w z sier\u015bci psa, jeszcze tego samego dnia Ula przedstawi\u0142a pomys\u0142 rodzinie. Wszystkich wstrz\u0105sn\u0119\u0142o ze zdziwienia. Jak mo\u017cna si\u0119 domy\u015bli\u0107, niestety ca\u0142y zapa\u0142 Ursuli zosta\u0142 tym st\u0142umiony. Pewno\u015b\u0107 siebie b\u0142yskawicznie zamieni\u0142a si\u0119 w mas\u0119 w\u0105tpliwo\u015bci. Wkr\u00f3tce kontrowersyjnie brzmi\u0105cy plan na biznes pozostawi\u0142 po sobie wspomnienie, a Ula zadziwiaj\u0105co szybko pogodzi\u0142a si\u0119 z brakiem swojej sprawczo\u015bci. \u0141atwo przysz\u0142o, \u0142atwo posz\u0142o. Tak sobie t\u0142umaczy\u0142a. \u017bycie w kolejnych dniach toczy\u0142o si\u0119 po staremu, ale tylko pozornie, bo nast\u0105pi\u0142a w nim jedna ma\u0142a, acz do\u015b\u0107 istotna zmiana. Oczywi\u015bcie i na szcz\u0119\u015bcie mia\u0142a ona fundamentalne znaczenie dla p\u00f3\u017aniejszych wydarze\u0144. Wyra\u017c\u0119 to teraz tajemniczo. Ula do trwonienia sier\u015bci ju\u017c nigdy nie wr\u00f3ci\u0142a\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Pomimo tego, \u017ce kobieta przesta\u0142a my\u015ble\u0107 o stworzeniu w\u0142\u00f3kienniczego eldorado niezmiennie traktowa\u0142a wyczeski psiej sier\u015bci jako surowiec. Stwierdzi\u0142a, \u017ce b\u0119dzie j\u0105 wykorzystywa\u0142a na w\u0142asny u\u017cytek. Zacz\u0119\u0142a oczyszczon\u0105 i osuszon\u0105 sier\u015bci\u0105 wypycha\u0107 wn\u0119trze poduszek, kt\u00f3re okaza\u0142y si\u0119 niezwykle mi\u0119kkie i wygodne do siedzenia, a co wi\u0119cej nawet i do spania. Gdy przekona\u0142a si\u0119 o tym na w\u0142asnej sk\u00f3rze, postanowi\u0142a sprezentowa\u0107 tak wypchane poduszki cz\u0142onkom swojej rodziny, nie zdradzaj\u0105c przy tym, co jest ich wype\u0142niaczem. W sumie dziwne, \u017ce si\u0119 nikt nie domy\u015bli\u0142, ale to moja opowie\u015b\u0107 wi\u0119c wolno mi te\u017c takie dyrdyma\u0142y wypisywa\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Jak to uj\u0105\u0107, poduszki si\u0119 przyj\u0119\u0142y. O losie! Do czego to dosz\u0142o, \u017ce na w\u0142asnej rodzinie trzeba czasem eksperyment spo\u0142eczny wykona\u0107, \u017ceby uwierzy\u0107 we w\u0142asne mo\u017cliwo\u015bci! Ego Pani Ursuli odrasta\u0142o w oczach. Dobrze zdawa\u0142a sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce ciep\u0142y i szczery odbi\u00f3r jej innowacyjnego, r\u0119cznego wyrobu mia\u0142 miejsce tylko i wy\u0142\u0105cznie dzi\u0119ki nieco podst\u0119pnej, przemy\u015blanej tajemnicy. Gdyby nie decyzja o przemilczeniu tego i owego uprzedzenie do psiego futra w domu unosi\u0142oby si\u0119 g\u0119sto w powietrzu po wsze czasy, a tylko Ula we w\u0142asnej osobie spa\u0142aby na wygodnych poduszkach. Wprawdzie, wcielaj\u0105c w \u017cycie intryg\u0119 poduszkow\u0105, nie mia\u0142a intencji utarcia nosa swojej rodzinie, ale w rezultacie w\u0142a\u015bnie tak si\u0119 sta\u0142o. Taki by\u0142 efekt uboczny. Nie trzeba si\u0119 domy\u015bla\u0107 nawet jakie zdziwione miny mia\u0142y obdarowane osoby, kt\u00f3rym Ulcia z niekryt\u0105 satysfakcj\u0105 w g\u0142osie wyzna\u0142a, na czym tak naprawd\u0119 w nocy twarz po\u0142o\u017cyli. Na szcz\u0119\u015bcie nikt nie mia\u0142 do niej \u017calu, a co wa\u017cniejsze, nikt nie mia\u0142 ju\u017c argumentu, by z\u0142ego s\u0142owa powiedzie\u0107 o z\u0142otym surowcu, kt\u00f3ry Ursula odkry\u0142a w psiej zagrodzie. A ona tworzy\u0142a dalej z rado\u015bci\u0105 i zapa\u0142em. Gdy wysyci\u0142a ju\u017c sw\u00f3j dom odpowiedni\u0105 ilo\u015bci\u0105 poduszek i uzyska\u0142a ich optymaln\u0105 ilo\u015b\u0107 na ka\u017cdy metr kwadratowy, nasta\u0142o pytanie. Co dalej? Robi\u0107 dywany? Ociepla\u0107 tym \u015bciany? Nie mog\u0142a sobie przecie\u017c pozwoli\u0107 na przetrzymywanie ca\u0142ych wor\u00f3w niewykorzystanej sier\u015bci, bo jak to niby magazynowa\u0107, a co wa\u017cniejsze po co? Wspomnienie o imperium swetr\u00f3w ko\u0142ata\u0142o jej si\u0119 w g\u0142owie od czasu do czasu, a\u017c w ko\u0144cu uzna\u0142a, \u017ce warto zn\u00f3w rozwa\u017cy\u0107 obranie tego kierunku przetw\u00f3rstwa. Czemu nie? Wiele si\u0119 zmieni\u0142o. Sprzyja\u0142o jej tym razem przychylne spojrzenie rodziny, kt\u00f3ra przy ka\u017cdej mo\u017cliwej sposobno\u015bci wychwala\u0142a i prezentowa\u0142a jej poduszki znajomym i s\u0105siadom. Uzmys\u0142owiwszy sobie to wszystko, Ursula b\u0142yskawicznie odzyska\u0142a wiar\u0119 w intratno\u015b\u0107 pierwotnego pomys\u0142u. Wiedzia\u0142a, \u017ce im d\u0142u\u017cej si\u0119 b\u0119dzie zastanawia\u0107, tym d\u0142u\u017cej przyszli klienci nie dostan\u0105 do r\u0105k jej boskich produkt\u00f3w z psiej w\u0142\u00f3czki. Na nowo rozgorza\u0142a w niej wola wtargni\u0119cia ze swoj\u0105 mark\u0105 modow\u0105 na biznesowe pole walki. Tym razem ju\u017c nie mia\u0142a zamiaru si\u0119 wycofa\u0107.<\/p>\n\n\n\n\n\n<p>Decyzja zapad\u0142a, ale oczywi\u015bcie nie oby\u0142o si\u0119 bez pewnych trudno\u015bci. Nale\u017ca\u0142o znale\u017a\u0107 i odpowiednio przygotowa\u0107 miejsce pracy. Zaj\u0119\u0142o to troch\u0119 czasu. Na szcz\u0119\u015bcie z uwagi na obecno\u015b\u0107 w gospodarstwie wszystkich niezb\u0119dnych narz\u0119dzi oraz zdobyt\u0105 w dzieci\u0144stwie umiej\u0119tno\u015b\u0107 przerabiania owczej we\u0142ny zapowiada\u0142o si\u0119 wszystko dobrze. Nasza bohaterka by\u0142a zachwycona wcielaniem w \u017cycie swojego projektu, a tworzenie prz\u0119dzy wkr\u00f3tce sta\u0142o si\u0119 jej nowym, sta\u0142ym elementem codziennych obowi\u0105zk\u00f3w. Prz\u0119dza wysz\u0142a przepi\u0119kna. I jak to powiedzia\u0142a ciotka z s\u0105siedztwa, \u201edelikatna w dotyku jak paj\u0119cza niteczka\u201d wi\u0119c zdecydowanie pierwszy etap produkcji zako\u0144czy\u0142 si\u0119 powodzeniem. Nim si\u0119 ktokolwiek zorientowa\u0142, \u017ce Panu Ursula w og\u00f3le zd\u0105\u017cy\u0142a chwyci\u0107 za jakiekolwiek sprz\u0119ty tkackie, to zadowolona autorka zacz\u0119\u0142a prezentacj\u0119 swoich wyrob\u00f3w. Zaskoczeniem dla ca\u0142ej rodziny by\u0142a nie tylko ilo\u015b\u0107 w pe\u0142ni gotowych, bardzo profesjonalnie wykonanych swetr\u00f3w, ale te\u017c r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 ich wzor\u00f3w i kolor\u00f3w. Spontaniczna, ma\u0142a wystawa tw\u00f3rczo\u015bci Uli nieoczekiwanie przerodzi\u0142a si\u0119 w porz\u0105dny sp\u0119d rodziny, s\u0105siad\u00f3w i znajomych, kt\u00f3rzy targani ciekawo\u015bci\u0105 z pocz\u0105tku chcieli tylko zerkn\u0105\u0107 na efekt jej pracy. Ostatecznie wszystko, co im zaprezentowa\u0142a, zosta\u0142o wyprzedane, a wystawa przerodzi\u0142a si\u0119 w huczn\u0105 imprez\u0119 gratulacyjn\u0105. Oczywi\u015bcie jak to na koniec tego typu opowie\u015bci warto te\u017c doda\u0107, \u017ce wszyscy \u017cyli d\u0142ugo i szcz\u0119\u015bliwie.<\/p>\n\n\n\n<p>Oto tym nienaturalnie przes\u0142odkim akcentem ko\u0144cz\u0119 moj\u0105 opowie\u015b\u0107. W ramach podsumowania mam pewn\u0105 my\u015bl, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142abym si\u0119 z Tob\u0105 podzieli\u0107. Czy te\u017c nie masz wra\u017cenia, \u017ce psia sier\u015b\u0107 by\u0142a wykorzystywana przez ludzi od zarania dziej\u00f3w? Jest to ca\u0142kiem prawdopodobne, ale wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie mo\u017ce dziwi\u0107 i wydawa\u0107 si\u0119 wr\u0119cz \u015bmieszne. M\u00f3wi si\u0119, \u017ce od przybytku g\u0142owa nie boli, ale czy te najprostsze rozwi\u0105zania i ma\u0142e szcz\u0119\u015bcia nie s\u0105 w naszym \u017cyciu kluczowe?<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Pytania dla Ciebie: <\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Co my\u015blisz o swetrach z psiej sier\u015bci? Czy wiesz, \u017ce istniej\u0105 strony internetowe, na kt\u00f3rych popularyzowany jest upcykling psiego futra? <\/p>\n\n\n\n<p><strong>\u017bycz\u0119 nastroju do rozkminek.<\/strong><br><strong>Pozdrawiam.<\/strong> <br><strong>SapioMood<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jesie\u0144! Czy to dobry czas by porozmawia\u0107 o swetrach?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[23,25,27,24],"class_list":["post-93","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ms","tag-dyrdymaly","tag-fantazja","tag-opowiesci_dziwnej_tresci","tag-zero-waste"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=93"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":270,"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93\/revisions\/270"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=93"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=93"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sapiomood.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=93"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}